ladies n’ gents, please welcome: the (boring) Doves

3 Απρ.

εκνευρίζομαι όταν κυκλοφορούν δίσκοι με δύο καλά κομμάτια. νομίζω μου τη σπάει περισσότερο να έχουν 2 καλά κομμάτια από το να μην έχουν κανένα. αν δεν έχουν κανένα, το δέχεσαι, λες ένα «μαλακιάρα», πατάς το delete και καθάρισες. όταν όμως ο δίσκος περιέχει μια-δυο κοματάρες υπάρχει πρόβλημα. αναρωτιέσαι αν ήσουν αυστηρός με τα υπόλοιπα, χαλάς τον χρόνο σου να τον ξανακούσεις και τελικά καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα: μόνο δύο κομμάτια. και σου μένει και ένα απωθημένο, λες «γιατί ρε γαμώτο, αφού μπορούν, τι μαλακίες κάθονται και γράφουν, δεν μπορεί, κάτι συνέβη, μα…» και τέτοια. κάτι ανάλογο έπαθα και με τους Doves και το καινούργιο τους δίσκο Kingdom of Rust. βασικά δεν ξέρω ποια άγνωστη δύναμη με έσπρωξε στο να ακούσω τη νέα δουλειά μιας μπάντας της οποίας η μουσική μοιάζει με το playlist στο i-pod των coldplay όταν πηγαίνουν για τρέξιμο, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. η ουσία είναι πως το κριτικάλι ακλέιμντ Kingdom of Rust δεν είναι κακό, σε φάση «τι είναι αυτή η μαλακία που ακούς κλεισ’το τώρα ή θα σπάσω το λαπτοπ», αλλά είναι αδιάφορο σαν μουσική υπόκρουση σε αγγλικό σούπερ μάρκετ, η σε ασανσέρ ανεβαίνοντας στο πάρτι που γίνεται στο τελευταίο όροφο. εξαίρεση στο κανόνα που επιβεβαιώνει τον νόμο του «βαρετού δίσκου με δυο-τρεις εξαιρέσεις» είναι οι δύο κομματάρες:

το ομώνυμο dramatic masterpiece, Kingdom of Rust

και το

Compulsion, ένα brit-pop-funk-γρουβάτο κομψοτέχνημα

κατεβάστε (μην είστε κουτοί)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: