Neils Children – X.Enc

23 Μάι.

cewl

αν και μπορεί να ακουστώ σαν την Κάρι Μπράτσο (…) σκεφτόμουνα τις προάλλες τον ορισμό της λέξης «cool». αρκετά ώστε να το γκουγκλάρω. αυτοί είναι 9 από τους περίπου 250 ορισμούς που βρήκα σύμφωνα με το urban dictionary: 

  • η smart ass έκδοση: something you probably aren’t if you’re looking up «cool» in the dictionary.
  • η υπερ-ενθουσιώδης: the epitome of awesomeness….so ridiculously, mind blowingly, climacticly sweet that the god’s themselves have to wait in line to get into his parties
  • η κολλημένη-με-τον-Miles Davis: Miles Davis movement of music in the late 50s and early 60s
  • η… errr… «πρωκτική»?: Someone who is super totally awesome, they make you have orgasms out of your butt.
  • η χασικλίδικη: Anything related to weed or high
  • η ομοφοβική: something if said correct, really loud and long with the «o» sound, can make anyone’s comeback look gay.
  • η αντιδραστική: meaning stupid, lame, boring, dumb, etc. Not appealing to what you think or want to do. Being «cool» in my vocab isn’t good.
  • η καταθλιπτική: to do something stupid so you are to be accepted. Usually works when you are suicidal.

δεν μπορώ να πω ότι ταυτίστηκα με κάποιον από αυτούς, το coolness παίζει στο κεφάλι μου, αλλά είναι αδύνατο να το προσεγγίσω λεκτικά. αυτό που ξέρω σίγουρα, είναι το βασικό χαρακτηριστικό του, που δεν είναι άλλο από το «το ανεπιτήδευτo«. αν προσπαθείς να είσαι cool, ακυρώνεις ταυτόχρονα την βάση του, που είναι ο αυθορμητισμός. γι’ αυτό και είναι τόσο σπάνιο πλέον να γνωρίσεις ένα cool άτομο. το 90% των ανθρώπων που συναντώ καθημερινά προσπαθεί με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί να αποδείξει στον περίγυρό του πως είναι cool. είτε μιλώντας ακατάπαυστα για το πόσο τίποτα δεν τους επηρεάζει, είτε επαναλαμβάνοντας συνέχεια το «ντααααξ μωρε, μην αγχώνεσαι», είτε φορώντας εξυπνακίστικα t-shirts που θυμίζουν σε πρωτοτυπία τo «Ι am with stupid» tag, είτε μέσω της γλώσσας του σώματος με αυτές τις ηλίθιες zoolander-isque στάσεις που το κεφάλι γέρνει, τα χέρια κρέμονται και το σώμα παραπαίει,  είτε κάνοντας κωλόχερο και βρίζοντας παναγίες από το αυτοκίνητο με το πόδι στο γκάζι, είτε σπρώχνοντας τον κόσμο για να περάσουν μπροστά στις συναυλίες και στα μπαρ – ειλικρινά το μισώ αυτό, αν μου ξανασυμβεί μα το θεό θα  εκραγώ– είτε μιλώντας χαμηλόφωνα και βραχνά στο τηλέφωνο, είτε αγνοώντας σε όταν τους μιλάς, κοιτάζοντας τα πάντα εκτός από σένα. βέβαια, το πόσο πετυχαίνει το cool attitude εξαρτάται πάντα από το άτομο στο οποίο το πουλάς. σε μένα για παράδειγμα υπήρχε γκόμενα στο παρελθόν που  σε τραπέζι μετά το φαγητό, είχε βρει το νόημα της ζωής της στο  ήχο  «τσσσσθ» που έβγαλα από το στόμα μου… θόλωμα εικόνα, ήχος άρπας, χρονολούπα:

~~~~~~~~   

λίγα λόγια για το «τσσσθ»

το «τσσσθ» είναι ο disturbing ήχος που βγαίνει από το ρούφηγμα της γλώσσας ανάμεσα στα δόντια, κυρίως μετά από ένα καλό φαγητό, συνοδεύεται με τσιγάρο στο χέρι, σήκωμα φρυδιών και άααραγμα στη καρέκλα»

~~~~~~~~

growse i know. και όμως ήταν τόσο αυθόρμητο, τόσο πραγματικά άνετο, τόσο σίγουρο και 100% εγώ, που η γκόμενα ήταν έτοιμη εκείνη την στιγμή να γίνει η μητέρα των παιδιών μου.   κατάλαβα την υποκειμενικότητα του coolness όταν επιχείρησα το ίδιο κόλπο με άλλη παρέα. ας πούμε πως μετά από αυτό, αν ήμουν ο μοναδικός άντρας στο πλανήτη μαζί της, θα επέλεγε τον ολοκληρωτικό αφανισμό του ανθρώπινου γένους…. fuck, μερικές φορές είναι πραγματικά δύσκολο να είσαι cool ακόμα και αν δεν ανήκεις στη κατηγορία της wannabe-cool εμμονής. θέλω να πω, όλοι λίγο πολύ έχουμε πέσει στην παγίδα του coolness, δεν υπάρχει άνθρωπος -και κυρίως άντρας- που δεν έχει πει από μέσα του «μεγάλε χαλάρωσε, παίξτο cool κετς». πόσο πιο εύκολο θα ήταν αν μπορούσες με 4 φίλους σου, ένα μικρόφωνο, ένα μπάσο, και μια κιθάρα, να κάνεις αυτό που ξέρεις καλύτερα παίζοντας ένα είδος post-punk ή new wave or whateverthefuck, και χωρίς να το καταλαβαίνεις, να θυμίζεις σε όσους σε ακούνε τι σημαίνει pure, extra, ultimate mother fuckin coolness.

να, όπως το κάνουν οι Neils Children, god blesh them. 

I Can’t See YouTerror at Home / People Change Their Minds

 

Advertisements

8 Σχόλια to “Neils Children – X.Enc”

  1. petroulas clarck down(town) syndrome(or boredom and all his humans dancer friends) Μαΐου 23, 2009 στις 6:38 μμ #

    akougwntas thn mousikh twn neils children prin ligo kairo..ais8an8hka pws at last vre8hke ena group pou borouse na me agixei sto shmeio G me ola tou ta organa …enw eniw8a na trww sfaliares kai xylies apo to rhythm session…kai ta fwnhtika dhmiourgousan tis katallhles syn8hkes gia…ok I’ll stop now(fwnoula)

  2. mouxlaloulouda Μαΐου 26, 2009 στις 2:04 πμ #

    Αντί για «pure, extra, ultimate mother fuckin coolness» θα ταίριαζε extra catchiness! Άλλο ένα συγκρότημα που προσπαθεί να δώσει το φιλί της ζωής στο παρελθόν. Ο ήχος τους είναι κοντά σε εκείνο των The Rakes (με τους οποίους έχουν περιοδεύσει, όπως και με The Horrors και εμετικούς Razorlight!). Να περιμένουμε επαίνους και για το «Klang»;

  3. spiral Μαΐου 26, 2009 στις 4:13 μμ #

    gia peraste na paralavete to link sas gia night on earth… (en tw metaksy den to postara egw, kapoios anonymos me evgeni ais8imata se noiastike!)

    meta mpes kai sto spiralups na pareis kainourgio noisettes, exei endiaferon. ta leme!

  4. indieanajohn Μαΐου 26, 2009 στις 9:54 μμ #

    10000 ευχαριστώ για την ενημέρωση αλλά το βρήκα μετά απο ψάξιμο. πολύ δουλειά ο δίσκος, δεν νομίζω να καταφέρω να τον ακούσω ολόκληρο αυτό τον μήνα 🙂
    καλό το noisettes ε? thnx, το κατεβάζω ήδη, ήταν στην things 2 download λίστα μου για το σκ

    @mouxlaloulouda
    RAKES? wtf? τον ίδιο δίσκο ακούσαμε?

  5. indieann Μαΐου 27, 2009 στις 1:53 μμ #

    cool εεε?
    Κοιτα, άμα δεν έχεις φωνή (δεν έχουν), άμα δεν έχεις και έμπνευση (δεν έχουν), άμα ακουγεσαι σα να ηχογραφούσες μέσα στον φωταγωγό την ώρα που η απο κάτω τηγάνιζε ψάρια κι εσύ άκουγες για χιλιοστή φορά τους δισκους του αδερφού σου (έτσι ακουγονται), νομιζω ότι αν μη τι άλλο οφειλεις να εισαι … cool. Όχι απροσποιητα. ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΟΠΟ. Να το παιζεις cool- διοτι αν δεν το κάνεις κι αυτό, ε, φίλε, σιγα μη σε ακουσει άνθρωπος…

    ΥΓ: Παω να κατεβάσω κι εγώ noisettes! Μετα τον Κομη Μοντεκρίστο, τι άλλο καλο έχουν για εμάς;

  6. indieanajohn Μαΐου 27, 2009 στις 1:57 μμ #

    wow, ακούγεσαι σαν εμένα. that’s scary

  7. mouxlaloulouda Ιουνίου 5, 2009 στις 10:08 μμ #

    Τον ίδιο δίσκο ακούσαμε. Απλώς το σχόλιο (καλοπροαίρετης) ειρωνείας απέτυχε. Η αλήθεια είναι ότι δε βρήκε καν στόχο (με εξαίρεση ίσως στο «I’m ill»). Μάλλον οφείλεται στο ότι λίγο πριν άκουγα το μέτριο «Klang» (κρίμα οι προοπτικές με τις οποίες ξεκίνησαν οι The Rakes). Αν αντικαταστήσεις το The Rakes με Gang of four και The Cure ίσως να βγάζεις νόημα!

    Όσο για το «X. Enc» είναι συμπαθητικό με τρία τέσσερα εξαιρετικές στιγμές (όπως το «Sometimes it’s hard to let go» και το «I can’t see you» (που θα το ζήλευαν οι Radio 4). Το «An exchange» θυμίζει Liars. Δε δέχομαι αντίρρηση) και τα υπόλοιπα ικανοποιητικά. Αν και το δίσκο δε θα τον αγόραζα, τον προτιμώ από εκείνο των Noisettes!

  8. mouxlaloulouda Ιουνίου 5, 2009 στις 10:13 μμ #

    Πέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας δε δικαιολογούνται με μια κυκλοφορία μόλις 30 λεπτών!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: