Miike Snow – Miike Snow

29 Μάι.

summer chemistryβαριέμαι απίστευτα την ηλιοθεραπεία. αν δεν υπάρχει κάποια καντίνα σε ακτίνα 100 μέτρων για να εφοδιαστώ με μπύρες, το «μπάνιο» χάνει το 75% της αξίας του. σπάνια υπάρχει κάποιος στην παρέα που να καταλαβαίνει την ανωμαλία μου (αν θεωρήσουμε βέβαια πως το να κάθεσαι κάτω από τον ήλιο για τρεις ώρες είναι ανωμαλία), συνήθως οι περισσότεροι αγνοούν την ύπαρξή μου και λιώνουν στην άμμο σαν τα γουρούνια στη λάσπη σε σημείο που  μερικές φορές νομίζω ότι ακούω το «τσιτσίρισμα» από την σάρκα τους καθώς καίγεται από τις βλαβερές ακτινοβολίες… anyway, ευτυχώς που υπάρχει «το 25%» και κάνει την κατάσταση υποφερτή. αυτό που γουστάρω λοιπόν, όταν η βαρεμάρα και η ζέστη χτυπάει κόκκινο, είναι να ξαπλώνω ανάσκελα, χωρίς γυαλιά και πετσέτα στο κεφάλι, να βάζω μουσική και με κλειστά μάτια να «κοιτάω» τον ήλιο. είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι το κάνουν αυτό, αλλά εγώ το έχω ανάγει σε τέχνη. προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τα σχήματα και τα χρώματα που εμφανίζονται και αλλάζουν μορφή μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, να κατευθύνω αυτό το πορτοκαλί φάσμα, που άλλες φορές είναι σαν να κινείται, άλλες σαν να μικραίνει και άλλες σαν να ρουφάει τις σκέψεις σου στο βυθό του υποσυνείδητου. το καλύτερο εφέ γίνεται όταν υπάρχουν και σύννεφα στο ουρανό και για μερικά λεπτά ο ήλιος κρύβεται, εκεί το πορτοκαλί φάσμα γίνεται γκρίζο και μετά ασημένιο, τα σχήματα είναι πιο επιβλητικά, πιο Bauhaus φάση, κάποιες φορές είμαι σίγουρος πως έχω δει διαστημόπλοια. το φινάλε είναι το καλύτερο, όταν ανοίγεις τα μάτια και τα πάντα γύρω φαίνονται ακόμα πιο χρωματιστά, η άμμος είναι σαν χρυσάφι και το νερό τιρκουάζ. αν κατά την διάρκεια του «trip» ο ουρανός συννεφιάσει, όταν ανοίξεις τα μάτια σου, για μερικά δευτερόλεπτα, νιώθεις σαν να ταξίδεψες στον χωροχρόνο, μια αίσθηση jet lag σε αποπροσανατολίζει, μέχρι που οι σταγόνες από το κύμα που σκάει λίγο πιο πέρα από τα πόδια σου, σε επαναφέρουν στη πραγματικότητα.

Ανυπομονώ να πάω στη θάλασσα, μόνο και μόνο για να ακούσω το Miike Snow των Miike Snow, ένα πραγματικά φανταστικό ντεμπούτο, από μια τριμελής μπάντα (1/3 Νέα Υόρκη, 2/3 Σουηδία) που παίζει αστραφτερή electro pop, σαν μια 80s αντανάκλαση του ήλιου στον ωκεανό των 00s, 11 αστερίες που ξέβρασε η θάλασσα του hype, ένα πραγματικά υπέροχο δισκάκι. θα μπορούσα να γράψω και άλλες cheesy μαλακιούλες («το love child του Give Up  των Postal Service και του Ιn Ghost Colours των Cut Copy, ανιψάκι του Prince, υιοθετημένο από τον Kid Loco) αλλά θα προτιμήσω της ασφαλή οδό με το link του ευφυέστατου remix στο The Kids Don’t Stand A Chance των Vampire Weekend  και του Animal, κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο τους.

Ladies n Gent I think we have the breakthrough artist of 2009.

Advertisements

6 Σχόλια to “Miike Snow – Miike Snow”

  1. petroulas clarck down(town) syndrome(or boredom and all his humans dancer friends) Μαΐου 29, 2009 στις 2:53 μμ #

    to trip tou ptwxou…

  2. indieanajohn Μαΐου 29, 2009 στις 3:05 μμ #

    …ή του μουσικόφιλου οικολόγου

  3. petroulas clarck down(town) syndrome(or boredom and all his humans dancer friends) Μαΐου 29, 2009 στις 4:00 μμ #

    h tou nhfaliou hippie…

  4. indieanajohn Μαΐου 29, 2009 στις 4:15 μμ #

    «thank you rain»…

  5. pharmartistic Ιουνίου 2, 2009 στις 2:34 μμ #

    Den antekses telika na min anafertheis se auto to pragmatika omorfo disko
    welldone

  6. indieanajohn Ιουνίου 2, 2009 στις 3:15 μμ #

    θα σκαγα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: