Τα 60 “Διαμαντάκια” του 2009: #05 – #02

31 Δεκ.

05. Κasabian – Fast Fuse

Don’t get me wrong, ο δίσκος των Kasabian δεν ήταν μεν κακός αλλά σίγουρα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, μετά βίας θα το έβαζα στο no 50 των 50 Καλύτερων Δίσκων της χρονιάς. Αλλά όπως και να χει, αυτή η σερφογκαραζιά που μοιάζει να είναι βγαλμένη από τα 60s είναι κομματάρα ρε πούστη μου, τι να λέμε τώρα! 1000 μπράβο στους πιτσιρικάδες.

04. Βand of Skulls – Fires

Άλλη μια δισκάρα που έλιωσα μέσα στο 09 και δεν βρήκα την ευκαιρία να αναφέρω στο blog, το «Baby Darling Doll Face Honey» ακούγεται αρχικά σαν εκλεπτυσμένη έκδοση των πιο δυνατών στιγμών των White Stripes, στην συνέχεια μπλέκεται με πιο moody radiohead-isque ήχους για  να επανέλθει σε southern rock attitude και τελικά  να σε  μπερδεψει,  γλυκά, όπως σε μπερδεύουν 6 μπέρμπον στην σειρά και σε κάνουν να χάνεις τα λόγια σου, καθώς προσπαθείς να ρίξεις το γκομενάκι που στο πρώτο ποτό νόμιζες πως σου κάνει τα γλυκά μάτια.

03. Viva Voce – Devotion

Το Devotion είναι το «Dry the Rain» του 2009 για την Indieanapolis. Από όσα τραγούδια έχω παίξει στο High Fidelity τις Πέμπτες, αυτό είναι που έχει μαζέψει τα περισσότερα comments ή κουνήματα κεφαλιού  από τον κόσμο που τυχαίνει να βρίσκεται εκεί. Το ίδιο effect είχε και σε μένα όταν το πρωτοάκουσα, χωρίς να ξέρω το παραμικρό για τους Viva Voce. Έτρεξα να κατεβάσω τον δίσκο τους και τελικά απογοητεύτηκα γιατί –για άλλη μια φορά- έπεσα στην περίπτωση του «συμπαθητικού  album με  μία μόνο κομματάρα». Αλλά θα μου πεις όταν καταφέρεις να  γράψεις ένα εκρηκτικό  indie gem με την ψυχή των Jesus and Mary Chain και το φάντασμα του «Fascination Street» για εναρκτήριο κομμάτι, πρέπει να είσαι μουσική ιδιοφυΐα  για να κρατήσεις όλο τον δίσκο σε αυτό επίπεδο. Και οι Viva Voce είναι απλά μια καλή μπάντα.

02. Ηeartless Bastards – The Mountain

Για το πρώτο κομμάτι είχα αποφασίσει από την αρχή, ήμουν σίγουρος. Το δεύτερο με παίδεψε λίγο. Είχα να διαλέξω μεταξύ κραυγαλέων επιλογών σαν τους Horrors, που απ’ ό,τι βλέπω φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των περισσότερων λιστών στη μπλογκόσφαιρα και άλλων λιγότερα loud, πιο ταπεινών ίσως και λίγο εξεζητημένων συγκροτημάτων. Θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει ένας φίλος για τις λίστες του Uncut, ότι πάντα επιλέγουν για νούμερο ένα την πιο safe επιλογή, κάποιον ροκ  γερόλυκο που έκανε comeback, κάτι που να κουβαλάει πάνω του μια ιστορία, που εκφράζει μια ποιότητα. Επηρεασμένος από αυτή τη φιλοσοφία αποφάσισα να βάλω στην δεύτερη θέση ένα κομμάτι μιας μπάντας που δεν πρεσβεύει τίποτα καινούργιο και ριζοσπαστικό μουσικά, δεν έχει παραπάνω από 4 μέλη, δεν χρησιμοποιεί κρουστά και πνευστά από χώρες της Ασίας, δεν περιλαμβάνει ψαλμωδίες, ούτε λούπες, ούτε καν ηλεκτρονικούς πειραματισμούς. Παίζει απλά rock n roll. Παραδοσιακά. Με κιθάρες, μπάσο, ντραμς και φωνητικά. Αλλά το παίζει τόσο σωστά, τόσο προσεγμένα, τόσο τίμια και τόσο αφοσιωμένα που σχεδόν συγκινεί. Θαυμάσια παραγωγή, κρυσταλένιος ήχος, εξαίρετο rhythm section  και κάτι παραμορφώσεις που σου λυγίζουν τα γόνατα. Ένα υπέροχο κομμάτι από ένα υπέροχο δίσκο μια υπέροχης μπάντας. Kαι επειδή όπως βλέπετε οι λέξεις τελειώνουν, νομίζω πως ήρθε η ώρα για download…

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Τα 60 “Διαμαντάκια” του 2009: #05 – #02”

  1. super Ιανουαρίου 15, 2010 στις 6:08 μμ #

    των Band of sculls δεν το είδα σε καμία λίστα .Ήταν όντως διαμαντάκι και των Viva voce πάρα πολύ καλό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: