The Boy – Κουστουμάκι

14 Ιον.

 

κάτι με τραβούσε να ασχοληθώ με το “Κουστουμάκι” του Boy, από τότε που άκουσα το πρώτο του single, ίσως το γεγονός πως οι στοίχοι του μου θύμισαν ένα κείμενο που είχα γράψει πριν χρόνια. πάντως σίγουρα δεν ήταν οι κριτικές / δοκίμια της γνωστής χιψτερικής κλίκας και τα «ο Βoy είναι οι Στέρεο Νόβα των 00s» αποφθέγματα που έπαιζαν από εδώ και από κει. για την ακρίβεια, αν έδινα περισσότερη σημασία σε αυτές τις μαλακίες παίζει από αντίδραση και μόνο να μην το άκουγα ποτέ. και αυτό θα ήταν κρίμα. γιατί αυτό το άλμπουμ είναι σημαντικό. Πραγματικά σημαντικό. Όχι όμορφο,όχι μετά-μοντέρνο, όχι σκοτεινό, όχι εκκεντρικό, όχι δύσκολο, ούτε καν άλμπουμ για πολύ συγκεκριμένες ώρες, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το «Κουστουμάκι» δύσκολα ακούγεται για 2η ή 3η φορά. δεν μιλάω για το στερεονοβικό «Είμαι Αυτός», που μετά το 3ο κομμάτι του δίσκου (“πώς μου την έσπαγε το λευκό παιδικό μου δέρμα και τα μικρά μου τα βυζιά. Τρίβω τις ρώγες, καυλώνω, χύνω στο πάτωμα, λερώνω”) μοιάζει με ερωτική μπαλάντα. Μιλάω και για τα 11 τραγούδια, ως αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα συστατικά ενός αρτίστικου εμετού που δημιουργήθηκε στα βάθη της ψυχής του Αλέξανδρου Βούλγαρη (μάλλον του μοναδικού αυθεντικού Έλληνα “καλλιτέχνη” σήμερα – με την μη εξευγενισμένη έννοια του όρου) και εκσφενδονίζεται με βία στο πρόσωπο του κάθε ακροατή που επιχειρεί να το ακούσει. και ειλικρινά, ποιος από όλους εμάς έχει ανάγκη να λουστεί με κάτι τέτοιο, όταν η ίδια η πραγματικότητα στην οποία ανήκουμε, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, μας ξεφτιλίζει ολοένα και περισσότερο? Μιλάω λοιπόν για έναν δίσκο ιστορικής αξίας, που θα επέλεγα να βάλω σε χρονο-κάψουλα αν έπρεπε να διαλέξω  τον πιο αντιπροσωπευτικό, αυτόν που καθρεφτίζει εν έτη 2010, στους στοίχους και στη μουσική του όλη την παρακμή, τον προβληματισμό, τα κόμπλεξ, την πολυπλοκότητα, την διαστροφή, την αρρώστια, την καταπίεση, την απαισιοδοξία, την παρελθοντολαγνεία, την κατάθλιψη, την βρωμιά, τις φοβίες, τα πάθη, τα όνειρα της χώρας μου… προς το παρόν πάντως, το κουστουμάκι μπαίνει στη ναφθαλίνη. ίσως στο μέλλον να φοριέται πιο εύκολα. ελπίζω δηλαδή.

Advertisements

7 Σχόλια to “The Boy – Κουστουμάκι”

  1. elatorapoudenksereis Ιουνίου 17, 2010 στις 11:58 πμ #

    dean ksero gia to cd alla to keimeno einai apisteuto…
    eksakoloutho na pisteuo oti xaramizesai!
    i pisti sou fan 🙂

  2. Yiannos Ιουνίου 23, 2010 στις 8:20 μμ #

    Αν και έχεις δίκιο από μια οπτική γωνία μην είσαι τόσο απόλυτος. Προσωπικά έχω ακούσει τουλάχιστο 10 φορές το κουστουμάκι, αν και όντος συνήθως προσπερνώ το «Φαίνομαι Τόσο Όμορφος».

    Δηλώνω συγκλονισμένος, αν και αναγνωρίζω ότι δανείζεται από πολλούς και δεν ακούγεται καινούριο πάντα. Έχω καιρό όμως να ακούσω κάτι τόσο ολοκληρωμένο. Είναι δηλαδή ένας καλός συνδυασμός γνώριμων καλών στοιχείων. Συν, έχει Ελληνικό στοίχο και ρυθμό! Επιτέλους πια, μετά τη Monica δεν έχουμε ακούσει τίποτα Ελληνικό!

    Το ακούω κυρίως περπατώντας στην Αθήνα και αισθάνομαι ότι είναι το απόλυτο soundtrack αυτής της πόλης. Πιο αγαπημένα κομμάτια:
    Νήμα, Αγρίμι, Δαγκωματιά, Κουστουμάκι.

  3. indieanajohn Ιουνίου 23, 2010 στις 8:52 μμ #

    φάνηκα «απόλυτος»? πραγματικά δεν ήθελα κάτι τέτοιο. βασικά με αυτό το ριβιού ήθελα να φανεί ακριβώς το αντίθετο. ότι δηλαδη είμαι μπερδεμένος για το αν αυτό που ακούω μου αρέσει ή όχι. γι’ αυτό και προς το παρόν » το κουστουμάκι μπήκε στην ναφθαλίνη». είναι λίγο περίεργη και δύσκολη εποχή για να το «φορέσω». if you know what i mean. συμφωνώ πάντως ότι πρόκειτε περί ολοκληρωμένου δίσκου. και όπως ανέφερα, πολύ σημαντικού.

    ps. δικά μου favorites: Κάποια Εποχή και Μάτια Κλειστά (που τελευταία το ακούω μέχρι και στο αυτοκίνητο!)

  4. καλοφόρετο Ιουνίου 24, 2010 στις 11:26 πμ #

    http://rapidshare.com/files/389067787/The_Boy_-_Koustoumaki.rar

  5. oikonomou Ιουλίου 19, 2010 στις 5:37 μμ #

    Άκουσα σε σπίτι φίλου (που έκλαιγε τα λεφτά του) το κουστουμάκι και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως γράφονται αυτές οι βλακείες για τόσο ατάλαντα άτομα (μάλλον αυτό μπορώ να το καταλάβω το θέμα είναι πως τσιμπάνε όλοι οι υπόλοιποι). Και εξηγούμαι: είναι δυνατόν η Μόνικα ο Boy οι Matisse και o Lolek να είναι πρόταση για εναλλακτική σκηνή; Τo yes I do είναι στην καλύτερη μουσική για ασανσέρ (και η χρήση του μπουζουκιού είναι παρόμοια με του Ντέμη Ρούσου).Οσο για τον boy αν έχετε ακούσει τους δίσκους των Lost bodies και του Χρήστου Αλεξόπουλου (αμφιβάλλω) μπορείτε να δείτε τι έχει κοπιάρει… Δυστυχώς μετά τους raining pleasure ανέλαβε η lifo και η athens voice να αναδείξει τους εκλεκτους της, με αποτέλεσμα γκρούπ που δεν γουστάρουν τα πάρε – δώσε με αυτούς ή τις εταιρείες τους να είναι εξαφανισμένοι.Κάποια ονόματα: Sleeping pillow (τους είδα live και έπαθα πλάκα), Rosebleed (ο Μηλάτος τους έθαψε, αλλά το BBC 1 τους παίζει σαν επιλογή κανονικότατα), Bsides (δεν είμαι σίγουρος ακόμη), Common Sense (Μια από τις καλύτερες μπάντες με το πιο σημαντικό ελληνικο αλμπουμ του 90 – κατά τη γνώμη μου πάντοτε τώρα επέστρεψαν με το time stood still που ακούγεται παντού, και το e.p. είναι απίστευτα καλό σε όλα τα επίπεδα, αλλά δεν εμφανίζονται πουθενά και είναι κρίμα)…

  6. Ορίων 'Δ Ιουλίου 25, 2010 στις 1:11 μμ #

    Φίλε/Φίλη Οικονόμου γούστα είναι αυτά. Το θέμα είναι να έχουμε τα «αυτιά» μας 14, να ακούμε το οτιδήποτε και να κρίνουμε μόνοι μας τι μας αρέσει κ τι όχι. Ότι υπάρχει μια συμπάθεια προς συγκεκριμένες μπαντες απο διάφορα ΜΜΕ υπάρχει, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να τους κριτικάρουμε ή να τους αποθεώσουμε. Προσωπικά τον δίσκο του The boy τον θεωρω τεράστιο, μιλάει για πράγματα που πρέπει να ακουστούν, πιάνει τον παλμό της πόλης που καταρρέει. Lost bodies και χρήστο Αλεξόπουλο δεν έχω ακούσει αλλά θα το πράξω 😉

  7. indieanajohn Ιουλίου 25, 2010 στις 1:15 μμ #

    @Οριων’ Δ
    +1

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: