φτωχομπινέδες

26 Ιολ.

χτες το μεσημέρι, 17.30, την ώρα που ο ήλιος χρησιμοποιούσε τις ακτίνες του σαν πέος πηδώντας ανελέητα ό,τι κινείται στη γη, βρέθηκα στο άγιο δημήτριο. πάρκαρα το αυτοκίνητό μου και αφού έριξα καμιά δεκαριά μπινελίκια για την ηλίθια εμμονή που έχω με τα μαύρα t-shirts (όλα μαύρα?!), προχώρησα προς το μετρό, αφήνοντας πίσω μου κηλίδες καυτού ιδρώτα. 20 μέτρα αργότερα ήρθα αντιμέτωπος με ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο θέαμα για την συγκεκριμένη ώρα και περιοχή. κάτω από νορμάλ συνθήκες στο άγιο δημήτριο, Κυριακή μεσημέρι με 37 βαθμούς υπό σκιάν, είναι πιο πιθανό να δεις ένα αρμαντίλο να κουρνιάζει κάτω από τον πάγκο με τα ρέιμπαν του πακιστανού, παρά… 

3 ασπρομάλληδες, κοκκινισμένους Αυστραλούς τουρίστες να τσακώνονται γύρω από ένα χάρτη. Δεν θυμάμαι πότε είδα τελευταία φορά άνθρωπο να ενθουσιάζεται τόσο με το γεγονός της ύπαρξής μου, οι τύποι με κοιτάζανε κουνώντας τα χέρια τους σαν ναυαγοί σε νησί, ή ακόμα καλύτερα τρίβοντας τα μάτια τους για να σιγουρευτούν πως δεν είμαι ψευδαίσθηση. Yup, that’s right, I was the oasis in their dessert. Πλησίασα προς το μέρος τους σαν άλλος Winston Wolf  , χρησιμοποιώντας το πιο cool περπάτημά μου και το “everything is gonna be just fine – daddy is here”  χαμόγελό μου. αφού επανέφερα την τάξη στο χάος που προκάλεσε η ερώτησή So, what’s the problem?” (The problem is that we went to the wrong station! – NO! the problem is that we went to the wrong exit! – Excuse me, are you accusing me for this? – Ahhh, obviously, yes, I do! – Dear god, can you please stop acting like a 5 year old boy?! I would if you stop acting like my mother! –Ahhh) σχεδόν χαστουκίζοντας τους, ζήτησα πληροφορίες για το σημείο που βρίσκεται το ξενοδοχείο τους. ο κυριούλης της παρέας, έβγαλε από την τσέπη του την κάρτα του ξενοδοχείου, κρατώντας την σε απόσταση ασφαλείας από τα χέρια μου ενώ κάθε φορά που προσπαθούσα να την πιάσω για να διαβάσω την διεύθυνση την απομάκρυνε σχεδόν τρομαγμένος. απέδωσα την μαλακισμένα φοβική συμπεριφορά του στο επερχόμενο εγκεφαλικό που θα τον χτύπαγε αν κάθονταν λίγα λεπτά ακόμα κάτω από τον ήλιο και διάβασα την διεύθυνση του ξενοδοχείου που τελικά ήταν στο Μεταξουργείο (!). Οι απορίες μου σχετικά με το πόσο… «χαζούλης» μπορεί να είναι κάποιος που χάνεται σε ένα μετρό 2 γραμμών, λύθηκαν στα επόμενα λεπτά όταν οι νέοι μου Αυστραλοί φίλοι, μου εξήγησαν το concept των διακοπών τους. “We have been following the course of St John” … eer… WEIRDOS!!!… “…we started from Turkey, then we went to Samos, then Patmos and now we are here”. Αnywayz, τους έδειξα 3 φορές στο χάρτη έξω από το μετρό την δύσκολη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσουν (να κάτσουν στο μετρό για 6 στάσεις και στην 7η να κατέβουν, some really tough shit if you ask me) και τους έστειλα στην ευχή της του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, πατώντας επιτέλους το play στο mp3 player μου για ρημαδοπαίξει το Suburbs που τόση ώρα  λαχταρούσα. Μπαίνοντας στο βαγόνι, αντιλήφθηκα πως οι νέοι μου φίλοι μάλλον δεν ήταν διατεθειμένοι να με αφήσουν ήσυχο, καθώς εξακολουθούσαν να με κοιτάνε επίμονα και να ψιθυρίζουν διάφορα μεταξύ τους. σε κάποια φάση, η κυρία της παρέας με πλησιάζει κουνώντας μερικά κέρματα στα χέρια της (όχι περισσότερα από 1.50 ευρώ) και με ένα συγκαταβατικό βλέμμα (που θύμιζε το δικό μου, 15 λεπτά πριν) μου λέει κουνώντας το κεφάλι «there… this is for your help». Παίζει να είπα «Νο» παραπάνω από 20 φορές, με 20 διαφορετικούς τρόπους, από τους οποίους ο πιο αντιπροσωπευτικός ήταν ο «HELL NO!  Where the fuck do you think you are?! Do I look like a fuckin tout to you?».

Δεν ξέρω αν δίνω παραπάνω σημασία από ότι αξίζει το συγκεκριμένο γεγονός, μπορεί να είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό και όχι  σημείο των καιρών, μπορεί οι συγκεκριμένοι τουρίστες να ήταν ηλίθιοι και όχι επηρεασμένοι από τα media και τους τουριστικούς οδηγούς, μπορεί όλο αυτό το ιεραποστολικό τους ταξίδι να τους αποπροσανατόλισε και να μην μας βάζουν στην ίδια (και χειρότερη) κατηγορία με τους Τούρκους, μπορεί η ζέστη να με έκανε να μοιάζω πολύ πιο ταλαίπωρος και κακομοίρης απ’ ό,τι είμαι στην πραγματικότητα, μπορεί η τριτοκοσμική αισθητική του Αγιου Δημήτριου να τους αποσυντόνισε, μπορεί κάποιος συμπατριώτης μου να είχε πραγματική ανάγκη αυτό το ενάμιση ευρώ και να τα έβαλε στη τσέπη δίνοντας το «κακό» παράδειγμα. μπορεί και να μην έχουμε πέσει τόσο χαμηλά, μπορεί να υπερβάλλω. Από την άλλη, μπορεί και όχι.

Advertisements

9 Σχόλια to “φτωχομπινέδες”

  1. marianne Ιουλίου 26, 2010 στις 1:19 μμ #

    AHAHAHAHHAHAHHAH
    sorry, alla einai para poly asteio…
    hahahhahaah
    mwre, autoi htan ilithioi don;t doubt yourself ‘h ton aghio dimitrio (bournazi)

  2. indieanajohn Ιουλίου 26, 2010 στις 1:24 μμ #

    🙂
    τι ζητάς συγνώμη, η κατάσταση είναι για γέλια! μέχρι δακρύων

  3. the1015lab Ιουλίου 26, 2010 στις 1:27 μμ #

    i de giftisa austali den evgale toulaxiston kanena 10ariko!! ti na to kano to 1misi euro kira mou?? oute tiropita den perneis stin ellada!

  4. marianne Ιουλίου 26, 2010 στις 1:53 μμ #

    ma an evgaze 10riko den tha to syzhtagame, tha legame kai eyxaristw stous theotrelous akolouthous tou ahgiannh tou khnygou.. megalh h xarh tou.
    trelh gyftia, to 1,50 oxi gia tyropita, oute gia trident den ftanei.

  5. adikiaeinai Ιουλίου 26, 2010 στις 7:47 μμ #

    Επρεπε να τα παρεις. Μου εχουν πει για ενα μινι μαρκετ σε ενα χωριο της Ξανθης που πουλαει χτεσινες τυροπιτες 20 σεντς.Κανε την διαιρεση και κλαψε με το ποσες τυροπιτουλες θα ειχες καβατζωσει.

  6. mathebalitsa Ιουλίου 26, 2010 στις 10:59 μμ #

    στη θεση σου θα τα έπαιρνα. #σημείατωνκαιρών

    Θ.

  7. eleni Ιουλίου 27, 2010 στις 9:37 πμ #

    αχαχαχα
    τι γύφτοι ρε οι όζις!!!

  8. Χι Ιουλίου 27, 2010 στις 9:35 μμ #

    χαχαχαχααααα!
    γιατί διαφωνείτε με το ποσό; έχετε δώσει ποτέ σε Πακιστανό περισσότερα;
    όχι πως εσύ john μοιάζεις μ’αυτούς….ούτε εγώ άλλωστε…χααααχααααχαααα!

  9. dead fish crying Αύγουστος 19, 2010 στις 3:22 μμ #

    einai tyxaio pws enas yannis tous voh8hse na vroun ton dromo tou agiou iwannh?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: