U2 360 Tour Live in Athens

6 Σεπτ.

 «να ψοφήσει o μαλάκας»- «από τις 5 Σεπτέμβρη και μετά ας πάθει ότι θέλει, μέχρι τότε τον θέλω ζωντανό«. αυτό ήταν ένα ενδεικτικό απόσπασμα από τον διάλογο που είχα με έναν Bono-hater φίλο στο τηλέφωνο για το live των U2, το οποίο και περίμενα με αρκετή ανυπομονησία, όχι επειδή είμαι fan της μπάντας (ενδεχομένως να ξέρω όσα τραγούδια ήξερε και η… Σίσσυ Χριστήδου που ήταν μπροστά μου στην συναυλία, ντυμένη «ροκάκι» με highlight το άσπρο ζευγάρι αρβύλες που σχεδόν μου μάτωσε τα μάτια ), αλλά γιατί ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που θα πήγαινα σε live τέτοιου βεληνεκούς. το show της Μadonna σου λέει το Star, είναι σαν συναυλία των My Wet Calvin μπροστά του, μιλάμε για life chanching experience και αν το λέει το Star που ξέρει απο live κέτσι οφείλεις να το πιστέψεις.

 

Έφτασα στο ΟΑΚΑ  κατά τις 6, δεν βόλευε να γυρίσω σπίτι και το πήρα σερί μετά την δουλειά. Ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται, κυρίως σκληροπυρηνικοί Γιουτάδες που μπήκαν με το που άνοιξαν οι πόρτες για να καβατζώσουν καλή θέση. Στο δρόμο προς την αρένα πέρα από τα Bono-favorite κιόσκια  της Διεθνούς Αμνηστίας υπήρχαν  και οι γνωστοί signature obsessed μεταχίπιδες τους οποίους και απέφυγα με αξιοθαύμαστους ελιγμούς. Aφού κατάφερα να φτάσω στο stage χωρίς να έχω υιοθετήσει κάποιο μαυράκι από την Σομαλία ήρθα αντιμέτωπος με το τέρας..

Καλά ντάξει υπερβάλω λίγο, η αλήθεια είναι ότι το όλο hype περί παραγωγής μείωσε λίγο το wow factor αλλά και πάλι, το σκηνικό ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακό. Βρήκαμε θέση στα πλάγια της σκηνής, σε σημείο που θα μπορούσαμε να βλέπουμε την μπάντα χωρίς να κοιτάμε συνέχεια το video wall. Kατά τις 7 +, ήπια την πρώτη και την τελευταία (!) μου μπύρα ακούγοντας τον Aviv Geffen, έναν ισραηλινό ρόκερ του οποίου η γελοιωδώς αστραφτερή σκηνική παρουσία και το sleazy attitude μου προκάλεσαν αμηχανία. Για όσους δεν γνωρίζουν (και πολύ καλά κάνουν), ο Αvin ήταν τραγουδιστής στους Blackfield, που είχαν κάνει επιτυχία στο Mad και στην Λάμψη ένα φεγγάρι με το τραγούδι «Blackfield» από τον δίσκο… eeer… δεν θυμάμαι ακριβώς, είχε ένα περίεργο όνομα…α, ναι «Blackfield» το λέγανε. Για την ακρίβεια «Blackfield I» γιατί λίγο αργότερα βγάλανε κι άλλο δίσκο με τίτλο «Blackfield II».

To σημαντικότερο στην προηγούμενη παράγραφο ήταν η παρατήρηση ότι η μπύρα που ήπια ήταν η πρώτη και τελευταία μου, καθώς όταν άρχισαν να παίζουν οι Snow Patrol και αφού είχα ήδη κλείσει 2 ώρες όρθιος στο ίδιο σημείο, κοιτάζοντας τα χιλιάδες κεφάλια πίσω μου, αντιλήφθηκα πως δεν πρόκειται να ξανακουνηθώ μέχρι το τέλος της βραδιάς και τότε, με τις πρώτες σταγόνες πανικού να στάζουν νωχελικά από το κούτελό μου, θυμήθηκα έναν από τους λόγους που δεν πηγαίνω σε τόσο μεγάλα live events. Η παχύρρευστη τυρίλα των Snow Patrol έδιωξε για λίγο την φρικιαστική σκέψη της τουαλέτας αλλά το εφέ δυστυχώς δεν κράτησε για πολύ καθώς οι Ιρλανδοί αγκαλίτσες αφού είπαν 2-3 κομμάτια από το μοναδικό καλό τους δίσκο («Εyes Open»), επέστρεψαν και πάλι σε αυτό που ξέρουν να κάνουν πάρα πολύ καλά: να μεταδίδουν δηλαδή ηχητικά κύματα αστείρευτης βαρεμάρας. Λίγο μετά το τέλος των Snow Patrol και ενώ το γήπεδο έχει σχεδόν γεμίσει, έχω ήδη μπει στη φάση «εμμονή με το ρολόι» κατά την οποία ρωτάω κάθε 3 λεπτά τί ώρα είναι ενώ παράλληλα θα μπορούσα να σκοτώσω για μια γουλιά παγωμένης μπύρας. Για την ακρίβεια θα μπορούσα να σκοτώσω και χωρίς αντάλλαγμα ειδικά αυτό το Βαλκάνιο γομάρι που κάθονταν μπροστά μου, έτοιμο να μου συνθλίψει το κεφάλι με μια γροθιά, όταν κατα λάθος τον έκαψα με την κάφτρα του τσιγάρου μου.  Ή την ηλίθια κοριτσοπαρέα από πίσω μου που όσο έπαιζαν οι Snow Patrol ρωτούσαν αν είναι αυτοί οι U2.

Mε γκρίνια, βρισιές και χασμουρητά πέρασε μια ώρα και στις 21.45 ακριβώς, οι δείκτες του ψηφιακού ρολογιού στο video wall διαλύθηκαν και το Space Oddity άρχισε να παίζει από τα ηχεία, προσφέροντας ανατριχίλες. Ο Bono έσκασε μύτη χορεύοντας, ντυμένος terminator πουrawker με δερμάτινο παντελόνι και μπουφάν μαζί με τον The Edge που για άλλη μια φορά ήταν… The Edge και τα δύο υπόλοιπα  μέλη της μπάντας για τα οποία δεν έχω κάτι να πω. Το show ξεκίνησε με το άθλιο Beautiful Day θυμίζοντάς μου πόσο πολύ μισούσα αυτό το κομμάτι αλλά και το γεγονός ότι η δισκογραφία τους δυστυχώς δεν τελειώνει στο Pop, πράγμα που φάνηκε ξεκάθαρα το επόμενο μισάωρο με κομμάτια που είτε δεν είχα ακούσει καθόλου είτε είχα ακούσει παρά πάρα πάρα πολλές φορές, χωρίς να το θέλω.

Καθώς πέρναγε η ώρα το τεράστιο 360 tour stage έδειχνε τα δόντια του κάνοντας παπάδες με τους φωτισμούς και τα εφέ ενώ η κατάσταση με το playlist βελτιώνονταν σταθερά. Μία από τις καλύτερες στιγμές κατ’εμέ ήταν το Miss Sarajevo, ειδικά προς το τέλος του η α λα Pavarotti ερμηνεία του Bono ήταν συγκλονιστική. Aπό greatest hits, αν εξαιρέσεις το «New Year’s Day» δεν άφησαν τίποτα απ’ έξω, τα ‘πανε σχεδόν όλα. Γενικά η συναυλία ήταν έτσι στημένη για να φύγουν όλοι ευχαριστημένοι. Και φανταχτερό σόου και ροκ και μπαλάντα και λίγο beat και πολιτική συνείδηση και quotes «συμπαράστασης στον ταλαιπωρημένο ελληνικό λαό που φέρει τόσες ομοιότητες με τους Ιρλανδούς (?)» και αναφορές στην αρχαία Ελλάδα και «Alexander Fuckin Great» και επικοινωνία με διαστημικό σταθμό ναούμ και ντισκομπάλες και γκροτέσκο φουτουρισμό και Batman αναφορές (στο «Hold Me, Thrill Me Kiss Me Kill Me») και και και. Ενα φανταχτερό ιλουστρασιον πακέτο τόσο εντυπωσιακό που δεν σε ένοιαζε να δεις το περιεχόμενο, σου αρκούσε το περιτύλιγμα.

Όσο αντιφατικό και αν ακούγεται αυτό, οι λόγοι που με ξενέρωσαν στο live των U2 ήταν ίδιοι με αυτούς που πήγα για να τους δω. Ενώ ανυπομονούσα να ακούσω μερικά από τα κομμάτια τους, που αναμφισβήτητα αποτελούν από μόνα τους κεφάλαια της μουσικής ιστορίας αλλά και της ζωής του καθενός από μας, όταν αυτό συνέβαινε ένιωθα τελείως αποσυντονισμένος. Ήθελα να ανατριχιάσω, να συγκινηθώ αλλά δεν μπορούσα να κάνω focus. Εκεί που φτιάχνονταν μια ατμόσφαιρα και η συναυλία είχε μια ροή, θύμοταν ο Bono μια ταλαιπωρημένη από την Μπούρμα (την οποία αμφιβάλλω αν οι μισοί από τους παρευρισκόμενους ήξεραν που πέφτει στο χάρτη) και μας ζητούσε να προσευχηθούμε για το καλό της. Προσεύχεσαι για το καλό της Μπουρμιανής (?) να σου πετάγεται στο video wall ένας γέροντας φιλόσοφος που αγορεύει περί κοινοκτημοσύνης, φτώχιας και φαρμάκων(?) για να καταλήξει πως όλοι μπορούμε να γίνουμε ένα, προλογίζοντας το «One». Ακούς το «One», ηρεμείς λίγο, τσουπ! βγαίνουν στην σκηνή καμιά δεκαριά εκπρόσωποι της Διεθνούς Αμνηστίας με κάτι σαν κηροπήγια στα χέρια  που εμένα που θύμιζαν περισσότερο αυτά τα βάζα που έχουν στις καφετέριες οι μπουφετζήδες, στο τσακ ήμουν να αρχίσω να ψάχνω ψηλά στο πορτοφόλι για να προσφέρω και γω κάτι. Και όλα αυτά κατά την διάρκεια μιας από τις πιο πολυδάπανες περιοδείες των τελευταίων χρόνων.

Υπογραμμίζω πως τα παραπάνω είναι δικά μου κολλήματα, αντικειμενικά η συναυλία ήταν μια χαρά, τα 65 ευρώ δεν τα μετανιώνω ούτε κατά διάνοια, μόνο και μόνο για τον καλύτερο ήχο που έχω ακούσει ποτέ άξιζαν τα λεφτά. Αν οι δικοί μας οι κάφροι ήταν λίγο περισσότερο οργανωμένοι ώστε βγαίνοντας από το αχανές γήπεδο να ξέρω ποια κατεύθυνση πρέπει να  ακολουθήσω για να φτάσω εγκαίρως στο σταθμό και να μην χάσω το ηλεκτρικό με αποτέλεσμα να γυρίσω 2.30 ώρα σπίτι μου μετανιώνοντας την ώρα και την στιγμή, σίγουρα το live των U2 θα μου είχε αφήσει μια καλύτερη αίσθηση. Αλλά τι να πεις, ο καθένας με τον Bono του…

Advertisements

4 Σχόλια to “U2 360 Tour Live in Athens”

  1. Noilly Prat Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 11:55 πμ #

    πραγματικά ένας λόγος που δεν πάω στο οακα είναι ότι φοβάμαι την έξοδο!

  2. scar Σεπτεμβρίου 9, 2010 στις 3:20 μμ #

    den mporw para na 8aumasw auto to ypergamato keimeno gia tous sixamerous…alla poly perissotero ton aristotexniko tropo pou kleineis oles tis trypes kai den afhneis ena gamhmeno anoigma gia na se kraxw pou phges se auth thn synaulia…damn you’re good and evil at the same time..

  3. yannis Σεπτεμβρίου 9, 2010 στις 3:36 μμ #

    ευχαριστώ scar
    *με δάκρια στα μάτια και λυγμό στην φωνή*

  4. the1015lab Σεπτεμβρίου 9, 2010 στις 4:49 μμ #

    blame it on me re scar! diladi den dikaioumaste na pame se mia sinaulia iperparagogi mia fora sti zoi mas? astakomatia pia!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: