The Secret Sisters – The Secret Sisters

3 Νοέ.

Ένα από τα πράγματα που εκτιμώ ιδιαίτερα όταν ταξιδεύω εντός και εκτός Ελλάδας είναι το φαγητό. Όχι πως όταν δεν ταξιδεύω παύει να με ενδιαφέρει, αντιθέτως, το έχω συνέχεια στο μυαλό μου. ακούστηκε κάπως obsessive αυτό, μην με παρεξηγήσετε, δεν το εννοώ  με την βουλιμική έννοια.  νομίζω. ελπίζω. εύχομαι. anyway το bottom line είναι ότι μ΄ αρέσει η μάσα ρε αδερφέ. Και κυρίως το πρωινό, που το έχουμε τόσο υποτιμημένο εδώ στο Ελλάντα. Αλήθεια πόσες φορές μου έχει έρθει η όρεξη να σηκωθώ από το σπίτι ένα Σάββατο και να πάω να φάω ένα γαμάτο πρωινό, όχι φρυγανιές με μέλι και τέτοια αδερφίστικα, αντρίκιο πράμα με βούτυρα και μπέικον και αυγά και μάφιν και πούτινγκ και πανκεϊκ και τα πάντα ναουμ. Όπως μου έρχεται όμως, μου φεύγει γιατί απλά δεν υπάρχει ένα τέτοιο μέρος στην Αθήνα. Που όχι απλά να σερβίρει πρωινό αλλά και να έχει το κατάλληλο περιβάλλον για να γουστάρεις, να αράξεις, να πιεις το καφέ σου, να διαβάσεις το βιβλίο σου, να φτιάξεις την φτιάξη σου, φάση. Σε αντίθεση με το Λονδίνο, στο οποίο και βρισκόμουν την προηγούμενη βδομάδα, που τα πρωινάδικα (χμ… sounds familiar) είναι από τα πιο στάνταρ φαγάδικα, έχουν εξαπλωθεί παντού, σαν ιός.

Κοντά στο ξενοδοχείο μου, λίγο πριν μπεις στην Hoxton Square, υπάρχει ένα τέτοιο μαγαζάκι που λέγεται Breakfast Club. Σαν χώρος είναι ωραίος, ζεστός και φιλικός, ειδικά αν βρέχει έξω και έχεις φάει, δύσκολα σηκώνεσαι από τους καναπέδες. Την πρώτη μέρα έφαγα eggs benedict (μεγάλη ανακάλυψη αυτό το πιάτο) και την 2η κάτι πιο λιτό, scrambled eggs tossed with ham, chives and cream cheese. Served with handcut potato wedges *sighs*. Δείτε εδώ τον κατάλογο και θα καταλάβετε τι εννοώ*sighs again*. Όλα καλά με το Breakfast Club απλά έχει, όπως πολλά παρόμοια μαγαζιά στο Λονδίνο, αυτό το pretentiousness του hip και του DIY, με  όλα τα έπιπλα -και καλά- μεταχειρισμένα και παλιά που στην ουσία φαίνονται πιο καινούρια από έπιπλα βιτρίνας ή με αυτό το «χύμα» και το «ότι να ναι» στην διακόσμηση που μοιάζει σαν να έχει γίνει από άγγλους σπύρους σούληδες ή με αυτές τις τόσο απεριποίητες και μετα-χίπισες σερβιτόρες που σε κάποια φάση άρχισα να πιστεύω πως έχουν  ντυθεί «αστεγες», εξαιτίας hallowen.

μπαίνοντας στις τουαλέτες του Βreakfast Club (wow no1)

rest area / mini disco room (wow no2)

ταπετσαρία HE-MAN για μεγαλύτερη απόλαυση (wow no3)

Στον αντίποδα του Breakfast Club βρίσκεται το Eisenberg’s Sandwich Shop στην 5η Λεωφόρο του Manhattan, ένα μαγαζί που στο μυαλό έχει αποκτήσει impact που θα είχε σε έναν αμερικάνο η ακρόπολη or sth. Ούτε και γω θυμάμαι πόσες φορές ξεκινήσαμε την μέρα μας από εκεί όταν ήμουνα Νέα Υόρκη, αλλά όσες και να πήγαμε ήταν λίγες. Εδώ τα πράγματα αλλάζουν, το δυνατό σημείο είναι το σάντουιτς, τα μπέιγκελς και οι μπέργκεροι, όχι πως οι ομελέτες και τα σκραμπλ εγκζ πήγαιναν πίσω, και αυτά θα μπορούσαν να χαρίσουν ένα χαμόγελο ευτυχίας στον Τζον Γκούντμαν.

Στο Eisenberg’s Sandwich Shop το χύμα δεν γίνεται με προσπάθεια, τους βγαίνει ενστικτωδώς, μιλάμε για ένα μαγαζί που «αυξάνει την χοληστερίνη της Νέας Υόρκης από το 1929» όχι μαλακίες. η «διακόσμηση» κλασική αμερικανιά, τίποτα το ιδιαίτερο, αν εξαιρέσεις τη συλλογή φωτογραφιών από σελέμπριτα που έχουν λιγδώσει κατά καιρούς το άντερό τους στο συγκεκριμένο μαγαζί. κατά τα’ άλλα όλα έμοιαζαν σαν ντινεράδικο σε ταινία του Tarantino.  Ο Εizenberg(?), η κλασική ιταλόφατσα πρώτη μούρη, λίγο πιο δίπλα  ο μαύρος ψήστης να πετάει jokes και εννοείται η κλασική χοντρή αμερικάνα να σουλατσάρει στα τραπέζια με την καφετιέρα στο χέρι, λέγοντας «More coffee please?”. Moυσική δεν θυμάμαι καθόλου τι έπαιζε, πάντως ο δίσκος των Secret Sisters θα ταίριαζε γάντι.

Οι Secret Sisters είναι δυο θρεφτάρια αγελάδες βλαχαδερά αδερφές από την Αλαμπάμα που έκαναν διασκευές σε «γνωστές» καουντριές και radio hits της δεκαετίας του 50 και του 60, τις ηχογράφησαν με vintage εξοπλισμό και τις συγκέντρωσαν σε ένα δίσκο που αδυνατείς να πιστέψεις πως έγινε το 2010. Δεν είναι για πολλά πολλά, όποιος σιχαίνεται την κάουντρι παίζει να πνιγεί με τον εμετό του, όποιος γουστάρει όμως την όλη φάση της αγνότητας που εξέπεμπε (και ενδεχομένως εκπέμπει) αυτή η μουσική, θα περάσει μια χαρά με αυτό τον δίσκο. Αν δεν έμοιαζαν και με την Beth Dido σε έκδοση αμερικάνας παρθένας, σίγουρα θα είχαν περισσότερες προοπτικές. κρίμα.

Advertisements

8 Σχόλια to “The Secret Sisters – The Secret Sisters”

  1. battered couture Νοέμβριος 4, 2010 στις 12:09 μμ #

    έλα ρε Γιάννη πρωινιάτικο και έχει και εξετάσεις στις 2. θα πάω και θα σκέφτομαι τα eggs benedict. μα πόσο μεγάλο πιάτο! άμα το σκεφτείς είναι αυγά με σως αυγού. fuckin brilliant.

  2. yannis Νοέμβριος 4, 2010 στις 12:11 μμ #

    αυτή η σώς όμως, όλα τα λεφτά

  3. thalaki Νοέμβριος 4, 2010 στις 12:16 μμ #

    Σκάσε πρωινιάτικα, γέμισε το στόμα μου σάλια.
    Κι εγώ τρελαίνομαι με τα πρωινά στα ταξίδια, είτε είναι στο εξωτερικό είτε σε νησί το καλοκαίρι. Αλλά στο σπίτι δε μου βγαίνει, άντε τηγάνιζε πρωί-πρωί και μετά ποιός τα πλένει όλα αυτά, τηγάνια, σπάτουλες…

  4. MrWindUpBird Νοέμβριος 5, 2010 στις 10:01 πμ #

    Τα κοψαμε τα λινκς αδερφε?

  5. yannis Νοέμβριος 5, 2010 στις 10:15 πμ #

    ναι μωρέ, είπα να ξεκουραστώ λίγο 🙂
    ο,τι θες μου το λες και στο δίνω σε comment

  6. MrWindUpBird Νοέμβριος 5, 2010 στις 3:17 μμ #

    link pls! 😛

  7. yannis Νοέμβριος 6, 2010 στις 2:54 μμ #

    here u r
    http://www.mediafire.com/?p0on2u9waaejfyh

  8. MrWindUpBird Νοέμβριος 11, 2010 στις 9:00 μμ #

    cheerz

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: