Αρχείο | Δεκέμβριος, 2010

Cashmere – Love’s What I Want

10 Δεκ.

Tην τελευταία φορά που άκουσα καλή μουσική στο ράδιο ήμουνα στο Άμστερνταμ, στο δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείο, του οποίου η μοναδική πολυτέλεια ήταν ένα παλιό ραδιόφωνο, από αυτά που είναι ενσωματωμένα στο κρεβάτι. Το ανοίξαμε το βράδυ που φτάσαμε και πέσαμε τυχαία σε ένα σταθμό που έπαιζε non stop rock songs, από τα 50s μέχρι τα 90s. Από εκείνη την στιγμή και μέχρι την μέρα που φύγαμε, όσο ήμασταν στο δωμάτιο, δεν το κλείσαμε ούτε λεπτό. Ξέραμε ελάχιστα από τα κομμάτια που έπαιζε, τα περισσότερα ήταν από δεκαετία του 70 που έχω μαύρα μεσάνυχτα, αλλά για κάποιο λόγο όλα ακούγονταν υπέροχα. Είχαμε ενθουσιαστεί. Ακούγαμε το βράδυ πριν κοιμηθούμε, το πρωί που ξυπνάγαμε, το απόγευμα πριν βγούμε. Μου άρεσε τόσο πολύ αυτός ο σταθμός που αν με ρωτήσεις τι είναι αυτό που θυμάμαι περισσότερο από το Άμστερνταμ, δεν θα σου πω τα κανάλια, τα coffee shops, τα ποδήλατα και τις τουλίπες, αλλά το ραδιόφωνο. Κλείνω την ρομαντική παρένθεση και επανέρχομαι στην ελληνική πραγματικότητα μέσα στην οποία, η τελευταία φορά που άκουσα κακή μουσική στο ράδιο, ήταν πριν μερικές ώρες, ερχόμενος στην δουλειά μου με το αυτοκίνητο.

Συνέχεια

Advertisements

The Corin Tucker Band – 1000 Years

9 Δεκ.

Συνήθως τα solo projects ηγετικών μορφών από πρώην πετυχημένες μπάντες,  χαρακτηρίζονται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, από αμηχανία. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός της υπέρμετρης προσπάθειας του εκάστοτε καλλιτέχνη να αποδείξει πως έχει απαγκιστρωθεί από το παρελθόν, κάτι που είναι πραγματικά δύσκολο να μην γίνει αντιληπτό από ένα εκπαιδευμένο κοινό. Και όταν αυτό συμβαίνει, χάνεται το coolness, άρα και το παιχνίδι. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να αποπνέει ανασφάλεια, αβεβαιότητα και δημιουργική αδυναμία η solo δισκογραφική απόπειρα ενός δημιουργού, ειδικά αν η μπάντα από την οποία προέρχεται έχει αφήσει το στίγμα της σε μια ολόκληρη δεκαετία, όπως οι Sleater Kinney στην συγκεκριμένη περίπτωση. Το 1000 Υears της Corin Tucker ευτυχώς δεν είναι ένας τέτοιος δίσκος. Αντιθέτως είναι ένα συνονθύλευμα rock n roll, americana, garage και country  επιρροών, που κουβαλούν μέσα τους στοιχειωμένες μνήμες από την δεκαετία του 90, οι οποίες όχι μόνο δεν λειτουργούν είς βάρος της συνολικής εικόνας του δίσκου, αλλά με έναν ανεπιτήδευτο τρόπο προσδίδουν μια vintage και σκονισμένη ατμόσφαιρα, που κάνει το αποτέλεσμα ακόμα πιο γοητευτικό. Το σημαντικότερο όμως πλεονέκτημα του 1000 Υears και ένας από τους λόγους που δεν λέει να φύγει από το playlist μου, είναι η απλότητα, η ειλικρίνεια και η ζεστασιά που εκπέμπουν τα κομμάτια του, σαν  να έχουν ηχογραφηθεί κατά την διάρκεια μιας βραδιάς σε φιλικό σπίτι, κάπου μεταξύ οινοποσίας, προσωπικών εκμυστηρεύσεων, γέλιων και ιστοριών από τα παλιά. “Α middle-aged mom record” το χαρακτήρισε η Corin Tucker. “a middle-aged mom record with balls” θα συμπληρώσω εγώ.

Coldplay – Christmas Lights & The Killers – Boots

2 Δεκ.

 Όπως κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, έτσι και φέτος, διάφορες μπάντες με ταλέντο στην σύνθεση τυρένιων ύμνων, επιστρατεύουν τις δυνάμεις τους για να γράψουν το «τέλειο χριστουγεννιάτικο κομμάτι», γνωστό και ως «The Lamest Song Of the Year», που κατά την προσωπική μου γνώμη απευθύνεται σε 30sth τσαβίνες που στύβουν τα βρακιά τους με τον δίσκο αυτής της χοντρής και άσχημης αγγλίδας που κέρδισε στο  X-Factor. Μεταξύ μας, αν εξαιρέσεις το Last Christmas που κάθε χρόνο με λούζει σαν εμετός από χριστουγεννιάτικα καλούδια, δεν έχει υπάρξει ποτέ άλλο κομμάτι που να μου θυμίζει πως πλησιάζουν οι γιορτές όσο αυτό, ειδικά φέτος που η πηχτή μιζέρια της κρίσης σε συνδυασμό με την αφρικανική σκόνη μ’ εχει κάνει να μοιάζω με τον Billy Bob Thorton στο Bad Santa. Επειδή όμως με την γκρίνια και την μουντρουχιά κανείς δεν κέρδισε τίποτα, αποφάσισα να κάνω μια προσπάθεια και να μπω στο κλίμα, βάζοντας  αρχικά αυτό το  πολύ-ωραίο-εφέ-με-χιόνι, που αν και το χουμε φάει στη μάπα τα τελευταία χρόνια από την wordpress, έχει την πλάκα του και στην συνέχεια τα χριστουγεννιάτικα κομμάτια των Coldplay & Κillers διαθέσιμα για κατέβασμα πατώντας την φωτογραφία. Καλές γιορτές να έχουμε.

White Lies – Bigger Than Us

1 Δεκ.

Kομματάρα από το επερχόμενο album των White Lies με τίτλο Ritual,

που απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι το πρώτο μου κόλλημα για το 2011.

Πάτα το φωτό και κατέβαζε.