Αρχείο | been there / done that RSS feed for this section

YES IT DOES!! SURE IT DOES!! proudly presents LEO ZERO

26 Νοέ.

Aύριο βράδυ, τα καθιερωμένα parties των YES IT DOES!! SURE IT DOES!! επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος (Skull Bar, Λ. Κατσώνη 11 & Ιπποκράτους) και εγώ χαίρομαι διπλά, άλφα, γιατί επιτέλους θα μπορέσω να παραβρεθώ και να παίξω (ακόμα δεν έχω ξεπεράσει πως έχασα το προηγούμενο πάρτι με τον GRUM) και βήτα, γιατί ο αυριανός καλεσμένος της ομάδας είναι ο LEO mothafuckin ZERO που, μεταξύ μας τώρα, είναι…ψίλο + γαμώ! Αν δεν γνωρίζετε τί έστι Leo Zero, απλά να σας πω πως είναι η ψυχή της νέο-ψυχεδελικής κολεκτίβας A Mountain of One, καθώς έγραψε τα κομμάτια και έκανε την παραγωγή στο πρώτο επικό τους δίσκου Collected Works (αν δεν τους έχετε ακούσει, τσεκάρετέ τους, είναι φοβεροί), έχει κάνει μερικά από τα καλύτερα re-edits και remixes των τελευταίων χρόνων (μεταξύ των οποίων είναι και φετινό αγαπημένο μου No Tears Left To Cry του Paul Weller), έχει συνεργαστεί με ονοματάρες τύπου Lou Reed, David Bowie, Florence & The Machine, Everything But the Girl, Wild Beasts, Jack Penate ενώ πέρα από τα μουσικά ασχολείται και με το art direction και design (βλ φωτό). Τσεκάρετε το blog του, κατεβάστε το No Tears Left To Cry για να μπείτε στο μούντ και ελάτε αύριο στο Skull! Οι πόρτες ανοίγουν 11.30 (εγώ θα παίζω από νωρίς, έχετέ το υπόψη). Είσοδος 8 ευρώ με ποτό. Απλά-δεν-χάνεται…

The Secret Sisters – The Secret Sisters

3 Νοέ.

Ένα από τα πράγματα που εκτιμώ ιδιαίτερα όταν ταξιδεύω εντός και εκτός Ελλάδας είναι το φαγητό. Όχι πως όταν δεν ταξιδεύω παύει να με ενδιαφέρει, αντιθέτως, το έχω συνέχεια στο μυαλό μου. ακούστηκε κάπως obsessive αυτό, μην με παρεξηγήσετε, δεν το εννοώ  με την βουλιμική έννοια.  νομίζω. ελπίζω. εύχομαι. anyway το bottom line είναι ότι μ΄ αρέσει η μάσα ρε αδερφέ. Και κυρίως το πρωινό, που το έχουμε τόσο υποτιμημένο εδώ στο Ελλάντα. Αλήθεια πόσες φορές μου έχει έρθει η όρεξη να σηκωθώ από το σπίτι ένα Σάββατο και να πάω να φάω ένα γαμάτο πρωινό, όχι φρυγανιές με μέλι και τέτοια αδερφίστικα, αντρίκιο πράμα με βούτυρα και μπέικον και αυγά και μάφιν και πούτινγκ και πανκεϊκ και τα πάντα ναουμ. Όπως μου έρχεται όμως, μου φεύγει γιατί απλά δεν υπάρχει ένα τέτοιο μέρος στην Αθήνα. Που όχι απλά να σερβίρει πρωινό αλλά και να έχει το κατάλληλο περιβάλλον για να γουστάρεις, να αράξεις, να πιεις το καφέ σου, να διαβάσεις το βιβλίο σου, να φτιάξεις την φτιάξη σου, φάση. Σε αντίθεση με το Λονδίνο, στο οποίο και βρισκόμουν την προηγούμενη βδομάδα, που τα πρωινάδικα (χμ… sounds familiar) είναι από τα πιο στάνταρ φαγάδικα, έχουν εξαπλωθεί παντού, σαν ιός.

Συνέχεια

A for A – Holes

26 Οκτ.

Η εικαστική παρέμβαση των αναρχικών στην πρωτοβουλία των κατοίκων του Κεραμεικού να φτιάξουν προσωρινούς κήπους  σε ιδιόκτητους παρατημένους χώρους που είχαν γεμίσει σκουπίδια και μπάζα. Τhese guys never seize to amaze me…

(Same goes for this town)

The most famous roller coaster in New York

19 Οκτ.

Ένα από τα αγαπημένα μου μέρη όταν είχα πάει στην Νέα Υόρκη ήταν το Coney Island, ένα «νησί» (πιο πολύ χερσόνησος) που βλέπει στον Ατλαντικό Ωκεανό, νότια του Brooklyn. Πριν πάω δεν είχα ακριβώς υπόψη περί τίνος πρόκειται, όταν όμως το είδα μου φάνηκε και αυτό οικείο, όπως τα περισσότερα μέρη στην Νέα Υόρκη. Συγκεκριμένα στο Coney Island ήταν γυρισμένο (μεταξύ άλλων) το Requiem For A Dream, θυμάστε στην αρχή της ταινίας τα πλάνα με ένα λούνα παρκ με θέα την θάλασσα και τα κλασικό στιγμιότυπο στην αποβάθρα? Ε  εκεί είναι.

Συνέχεια

Detroit – Berlin – Καλαμάτα

20 Σεπτ.

Είναι αδικία αλλά ελάχιστα πράγματα μπορούν να ενθουσιάσουν έναν άντρα λίγο πριν τον γάμο του. και όταν λέω «γάμο» σαφώς και δεν το εννοώ με την γενική έννοια του όρου, προς θεού, πως γίνεται  άλλωστε να μην σε ενθουσιάζει η ιδέα του να  μοιραστείς το υπόλοιπο της ζωής σου με μια γυναίκα.  μιλάω λοιπόν για την ημέρα του γάμου, σαν ξεχωριστό γεγονός, το διευκρινίζω για να μην παρεξηγηθώ. Σίγουρα και οι γυναίκες κουράζονται και βαριούνται την όλη διαδικασία αλλά με μια σχεδόν μαζοχιστική ευχαρίστηση, έχω την εντύπωση πως  κατά  βάθος το διασκεδάζουν.σε αντίθεση με τους μελλοθάνατους μελλοντες γαμπρούς οι οποίοι το μόνο που έχουν να περιμένουν είναι το bachelor παρτι , δηλαδή μια ξέφρενη α λα The Hangover βραδιά σε πολυτελή σουίτα πεντάστερου ξενοδοχείου πνιγμένη στο αλκοόλ και στην  ρώσικη σιλικόνη που μετά από χρόνια θα αποτελεί σημείο αναφοράς των κραιπάλο-ιστοριών. Βραδυά που είτε γίνεται και δεν με έχουν καλέσει ποτέ, είτε δεν γίνεται  και μένει πάντα στα λόγια, απλά για να διαιωνίσει μια παράδοση που θέλει ακόμα και τα bachelor party να τηρούν κάποιες προδιαγραφές. Ο φίλος μου ο κώστας πήγε κόντρα σε αυτή την παράδοση και αποφάσισε να επενδύσει στο μόνο πράγμα που δεν τον έχει απογοητέυσει ποτέ στην ζωή του: στην μουσική.

Συνέχεια

U2 360 Tour Live in Athens

6 Σεπτ.

 «να ψοφήσει o μαλάκας»- «από τις 5 Σεπτέμβρη και μετά ας πάθει ότι θέλει, μέχρι τότε τον θέλω ζωντανό«. αυτό ήταν ένα ενδεικτικό απόσπασμα από τον διάλογο που είχα με έναν Bono-hater φίλο στο τηλέφωνο για το live των U2, το οποίο και περίμενα με αρκετή ανυπομονησία, όχι επειδή είμαι fan της μπάντας (ενδεχομένως να ξέρω όσα τραγούδια ήξερε και η… Σίσσυ Χριστήδου που ήταν μπροστά μου στην συναυλία, ντυμένη «ροκάκι» με highlight το άσπρο ζευγάρι αρβύλες που σχεδόν μου μάτωσε τα μάτια ), αλλά γιατί ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που θα πήγαινα σε live τέτοιου βεληνεκούς. το show της Μadonna σου λέει το Star, είναι σαν συναυλία των My Wet Calvin μπροστά του, μιλάμε για life chanching experience και αν το λέει το Star που ξέρει απο live κέτσι οφείλεις να το πιστέψεις.

Συνέχεια

Παύλος Παυλίδης & the B Movies – Αυτό το Πλοίο που όλο Φτάνει

15 Ιον.

Από δω τα φέρε, από κει τα φέρε, πάλι μες το κατακαλόκαιρο έβγαλε τον τρίτο του δίσκο ο Παύλος Παυλίδης, με τίτλο  «Αυτό το Πλοίο που όλο Φτάνει». καλά μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να το βγάλει άλλη εποχή, πώς να το κάνουμε, η μουσική του  θέλει ταξίδια, κατάστρωμα, άμμο, θάλασσες, νησιά, γκομενάκια, ξενύχτια, μπυρόνια και τα συναφή. ωραία πράματα.

Συνέχεια