Αρχείο | obsessions RSS feed for this section

Arcade Fire – The Suburbs (Mr. Little Jeans Cover)

15 Ιον.

Arcade Fire – The Suburbs (Mr. Little Jeans Cover)

Κοντεύουμε να κλείσουμε ένα χρόνο από τότε που βγήκε το Suburbs και όχι απλά δεν το έχω βαρεθεί (γεγονός που θα ήταν φυσιολογικό καθώς μιλάμε για τον πιο πολυπαιγμένο δίσκο της χρονιάς), αλλά ορισμένα του κομμάτια τουλάχιστον, εξακολουθούν να μου προκαλούν αυτό το…  arcadefiresque thrill των πρώτων 10 φορών. Κατά την διάρκεια της χρονιάς άκουσα δεκάδες remixes σε κομμάτια του δίσκου, από τα οποία σχεδόν όλα ήταν ανέμπνευστα, βαρετά και ενοχλητικά, ουσιαστικά κατέστρεφαν –  δεν αναδείκνυαν τον ήχο των Arcade Fire. Εκτός από το remix / cover της Μr. Little Jeans, μιας σκανδιναβέζας electro-pop newcomer, που είχε την εκπληκτική ιδέα να βασιστεί στην instrumental εκδοχή του και να αλλάξει την ατμόσφαιρα του τραγουδιού, προσθέτοντας εξτρα vibes στοιχειωμένης electro ομορφιάς. Άψογο.

(πάτα φωτό-κατέβασε-άκου και διέδωσε)

Advertisements

Cashmere – Love’s What I Want

10 Δεκ.

Tην τελευταία φορά που άκουσα καλή μουσική στο ράδιο ήμουνα στο Άμστερνταμ, στο δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείο, του οποίου η μοναδική πολυτέλεια ήταν ένα παλιό ραδιόφωνο, από αυτά που είναι ενσωματωμένα στο κρεβάτι. Το ανοίξαμε το βράδυ που φτάσαμε και πέσαμε τυχαία σε ένα σταθμό που έπαιζε non stop rock songs, από τα 50s μέχρι τα 90s. Από εκείνη την στιγμή και μέχρι την μέρα που φύγαμε, όσο ήμασταν στο δωμάτιο, δεν το κλείσαμε ούτε λεπτό. Ξέραμε ελάχιστα από τα κομμάτια που έπαιζε, τα περισσότερα ήταν από δεκαετία του 70 που έχω μαύρα μεσάνυχτα, αλλά για κάποιο λόγο όλα ακούγονταν υπέροχα. Είχαμε ενθουσιαστεί. Ακούγαμε το βράδυ πριν κοιμηθούμε, το πρωί που ξυπνάγαμε, το απόγευμα πριν βγούμε. Μου άρεσε τόσο πολύ αυτός ο σταθμός που αν με ρωτήσεις τι είναι αυτό που θυμάμαι περισσότερο από το Άμστερνταμ, δεν θα σου πω τα κανάλια, τα coffee shops, τα ποδήλατα και τις τουλίπες, αλλά το ραδιόφωνο. Κλείνω την ρομαντική παρένθεση και επανέρχομαι στην ελληνική πραγματικότητα μέσα στην οποία, η τελευταία φορά που άκουσα κακή μουσική στο ράδιο, ήταν πριν μερικές ώρες, ερχόμενος στην δουλειά μου με το αυτοκίνητο.

Συνέχεια

Coldplay – Christmas Lights & The Killers – Boots

2 Δεκ.

 Όπως κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, έτσι και φέτος, διάφορες μπάντες με ταλέντο στην σύνθεση τυρένιων ύμνων, επιστρατεύουν τις δυνάμεις τους για να γράψουν το «τέλειο χριστουγεννιάτικο κομμάτι», γνωστό και ως «The Lamest Song Of the Year», που κατά την προσωπική μου γνώμη απευθύνεται σε 30sth τσαβίνες που στύβουν τα βρακιά τους με τον δίσκο αυτής της χοντρής και άσχημης αγγλίδας που κέρδισε στο  X-Factor. Μεταξύ μας, αν εξαιρέσεις το Last Christmas που κάθε χρόνο με λούζει σαν εμετός από χριστουγεννιάτικα καλούδια, δεν έχει υπάρξει ποτέ άλλο κομμάτι που να μου θυμίζει πως πλησιάζουν οι γιορτές όσο αυτό, ειδικά φέτος που η πηχτή μιζέρια της κρίσης σε συνδυασμό με την αφρικανική σκόνη μ’ εχει κάνει να μοιάζω με τον Billy Bob Thorton στο Bad Santa. Επειδή όμως με την γκρίνια και την μουντρουχιά κανείς δεν κέρδισε τίποτα, αποφάσισα να κάνω μια προσπάθεια και να μπω στο κλίμα, βάζοντας  αρχικά αυτό το  πολύ-ωραίο-εφέ-με-χιόνι, που αν και το χουμε φάει στη μάπα τα τελευταία χρόνια από την wordpress, έχει την πλάκα του και στην συνέχεια τα χριστουγεννιάτικα κομμάτια των Coldplay & Κillers διαθέσιμα για κατέβασμα πατώντας την φωτογραφία. Καλές γιορτές να έχουμε.

White Lies – Bigger Than Us

1 Δεκ.

Kομματάρα από το επερχόμενο album των White Lies με τίτλο Ritual,

που απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι το πρώτο μου κόλλημα για το 2011.

Πάτα το φωτό και κατέβαζε.

Cold War Kids – Mine is Yours

24 Νοέ.

Πρέπει να ήταν πριν κανά μήνα που έψαχνα στο web πληροφορίες για το νέο δίσκο των Cold War Kids, Mine is Yours και δεν έβρισκα τίποτα καινούριο πέρα από το Behave Yourself , την ιπάρα (E.P.-άρα) δηλαδή που έβγαλαν στις αρχές του 10. Πόσο πολύ  μου άρεσε αυτό το δισκάκι και πόσο χάρηκα που βγήκαν από την λακούβα του Loyalty to Loyalty, δύσκολα θα ξεχάσω το απίστευτο ξενέρωμα που είχα φάει, όταν ενθουσιασμένος από το γαμάτο ντεμπούτο τους, άκουσα τελικά ένα από τα  απογοητευτικότερα comebacks της δεκαετίας.  Ευτυχώς οι Cold War Kids επανήλθαν στα βρωμερά και σκοτεινά γκαραζολημέρια  του Robbers and Cowards, γεγονός που επιβεβαιώνουν και τα δύο σινγκλάκια που διέρρευσαν τις τελευταίες βδομάδες, όσο εγώ κοιμόμουν (ακολουθεί παρανοϊκό ξέσπασμα). Πότε επιτέλους θα κατασκευαστούν μικροτσίπ που θα ενσωματώνονται στο εγκέφαλο και θα προκαλούν μικρά ηλεκτροσόκ κάθε φορά που θα κυκλοφορεί κάποιο τραγούδι που από μόνα τους θα ξέρουν πως  μου αρέσει? Δεν γίνεται οι Cold War Kids να κυκλοφορούν κομματάρες και εγώ να ασχολούμαι με… με τους Bran motherfuckin Van 3000??!! Anyway, σας τα δίνω να κατεβάσετε, μόνο μην δω comment «καλά τώρα το θυμήθηκες, τα έχω ήδη βαρεθεί», κόβω και καλημέρα.

Louder than Ever

Royal Blue

Daft Punk / TRON: Legacy (Original Motion Picture Soundtrack)

23 Νοέ.

Kυκλοφορεί εκεί έξω… Το νου σας.

Let’s All Meet Up in the Year 2011

8 Νοέ.

    

Pulp επανενώνονται και θα είναι headliners στο Primavera του 2011. Θα παίξουν λέει όλα τα αγαπημένα τραγούδια. Aγοράστε κουμπαρά. Χρόνος υπάρχει.

(Μπες εδώ και εδώ)