Αρχείο | Uncategorized RSS feed for this section

The Rapture – How Deep Is Your Love

14 Ιον.

Rapture - How Deep is Your Love

WoW-WoW-WoW

Mάλλον έπρεπε να βγάλουν νεό κομμάτι οι Rapture για να πατήσω το add new post. Tι έπος είναι αυτό? Instant freakin’  Classic. Ευχαριστώ τον Bad Spencer από του Y.I.D.S.I.D. που το ανέβασε χτες στο facebook και με αρρώστησε. Εννοείται πως θα παίξει και αυτό στο πάρτι που έχουμε το Σάββατο. Στο Higgs.  Mε τον Stopmakingme. Και τον Bad Spencer. Και μένα. Σας περιμένω! Eδώ περισσότερες info.

FAFK*

28 Οκτ.

*Far Away From Keyboard

A for A – Holes

26 Οκτ.

Η εικαστική παρέμβαση των αναρχικών στην πρωτοβουλία των κατοίκων του Κεραμεικού να φτιάξουν προσωρινούς κήπους  σε ιδιόκτητους παρατημένους χώρους που είχαν γεμίσει σκουπίδια και μπάζα. Τhese guys never seize to amaze me…

(Same goes for this town)

Yes it does!! Sure it does!! «Season Farewell» edition

16 Ιολ.

Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά. Τελευταίο αποχαιρετιστήριο καλοκαιρινό πάρτι Yes it does!!Sure it does!! αυτό το Σάββατο στο Higgs με Sally Spektra (Dj Girl, Tareq, d:tek), Konstantinos Kalfakakos, Bad Spencer και την αρχοντιά μου.

Αν δεν έρθεις, μάλλον είσαι αλλού. Στην κυριολεξία.

ps. φέρε και μαγιό, ποτέ δεν ξέρεις

Future Of the Left + Murder by Death live in Athens? fffuck yeah!!!

15 Αυγ.

και εκεί που έλεγα πως η 31η αυγούστου (πρώτη μέρα στη δουλειά) θα ήταν η κατάλληλη ημερομηνία για να αυτοκτονήσω, μαθαίνω για το λάιβ των Murder By Death στο Αν την 1η του σεπτέμβρη (προπώληση 16 ταμείο 20).

wow!

λέω ok θα το αναβάλλω για την τρίτη. χαζεύω τηλεόραση, πέφτω στο mtv και μαθαίνω πως οι Future of the Left θα είναι support στους MGMT στο Γκάζι στις 8 του μηνός. (40 προπώληση / 45 ταμείο)

wooow!

ε μετά βάλε και τις νύχτες πρεμίερας, πάει τον φάγαμε τον σεπτέμβρη.

we will survive.

ps. οι FUTURE OF THE LEFT στην Αθήνα; how unbelievably unconditionally cool is that?

To νέο single των Muse μοιάζει με Queen

4 Αυγ.

…and that‘s a bad – bad – bad – thing

Δευτέρα γαμιέσαι

27 Ιολ.

sea is nowhere

…αυτό που δεν υπολογίζεις όταν γράφεις χαζοχαρούμενα καλοκαιρινά posts πριν φύγεις τετραήμερο, είναι ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγoρα, επιστρέφεις στο μίζερο γραφείο σου, ανοίγεις το μαλακισμένο pc σου, βομβαρδίζεσαι από 200 email και επιστρέφεις στην ασπρόμαυρη καθημερινότητά σου, όπως παλιά που ήσουν μαθητής και την πρώτη μέρα στο σχολείο τον Σεπτέμβρη, έμπαινες στη τάξη και έβλεπες στο πίνακα γραμμένο με χρωμματιστές κιμωλίες ένα  «Καλό Καλοκαίρι!!!», έτοιμο να σβήσει και να χαθεί στο σφουγγάρι του καθηγητή της πρώτης ώρας, που σχεδόν με σαδιστική ευχαρίστιση, εξαφάνιζε την τελευταία καλοκαιρινή σου ανάμνηση σε δευτερόλεπτα…